Een verloren stam
Begin dit jaar kwam het hoofd van een strategische market- en competitive-intelligence-afdeling naar mij met een probleem dat veel vaker voorkomt dan veel intelligence-professionals beseffen. Laten we hem John noemen. John werkte voor een middelgroot financieel dienstverleningsbedrijf met 625 medewerkers en een jaaromzet van 85 miljoen euro.
Toen we elkaar ontmoetten, kwam hij meteen ter zake: “Ik heb een probleem, en ik weet niet hoe ik het moet oplossen. Mijn team bestaat uit zes uitstekende intelligence-professionals. Ze kennen hun vakgebied, ze werken hard en ze leveren goede intelligence. Maar niemand in het bedrijf weet echt wie we zijn. Wanneer collega’s marktinformatie nodig hebben, denken ze niet aan ons. We zijn gewoon niet zichtbaar. Eigenlijk zijn we het best bewaarde geheim van het bedrijf. En het senior management steunt ons ook niet echt. We zijn een verloren stam.”
Ik wist precies wat hij bedoelde. Helaas zijn er veel organisaties waar de intelligence-functie stilletjes op de achtergrond werkt: waardevol werk, maar vrijwel onzichtbaar.
Maar John wees op nog een risico: “Als het bedrijf in de problemen komt en er ontslagen vallen, staan wij waarschijnlijk als eersten op de lijst. Omdat niemand ons kent.”
Een probleem groter dan zichtbaarheid
Dat riep een voor de hand liggende vraag op: hoeveel wordt intelligence eigenlijk gebruikt in zijn organisatie?
John aarzelde. “Niet zo veel, eerlijk gezegd. Sommige van onze rapporten worden gelezen… denk ik.” Denk ik? Dat klonk niet bepaald overtuigend. Waar haalde het bedrijf zijn marktkennis dan vandaan? Mensen praten met elkaar. Ze vertrouwen op ervaring en buikgevoel. En af en toe gebruiken ze een extern rapport.
Ik keek John aan. “Uw probleem is groter dan zichtbaarheid. U hebt geen intelligencecultuur. En dat is deels uw eigen verantwoordelijkheid.”
John keek verrast op. “De mijne?”
“Ja. U en uw team zitten weggestopt in een hoekje van de organisatie. U bent amper zichtbaar: fysiek, digitaal en organisatorisch. Als mensen niet weten wat u kunt, gebruiken ze u niet. En als ze u niet gebruiken, ontstaat er nooit een intelligencecultuur.”
“Wat moet ik dan doen?”
“U moet de spotlights opzoeken.” Niet door meer rapporten te maken, maar door intelligence bewust intern te vermarkten en als merk neer te zetten.
Negen maanden om onmogelijk te negeren te zijn
Ik stelde een programma van negen maanden voor om de zichtbaarheid, relevantie en ervaren waarde van intelligence in de hele organisatie te vergroten. De doelstelling was eenvoudig: na negen maanden mag niemand nog om de intelligence-functie heen kunnen, en is er een intelligencecultuur in het hele bedrijf. En als we het goed deden, zou John niet hoeven te vragen om een plek aan de besluitvormingstafel. Hij zou ervoor worden uitgenodigd.
We begonnen met brainstormsessies met John en zijn team, rond vragen als:
- Waarom doet intelligence ertoe?
- Hoe valt u op?
- Wat versterkt uw interne merk?
- Hoe promoot u uw diensten?
- Wat kan intelligence leren van de 4 P’s en 4 C’s van marketing?
- Op welke stakeholders richt u zich, en hoe?
We zetten de ideeën om in prioriteiten, maakten een implementatieplan en gingen aan de slag. Elke week hielden we een sessie van 60 tot 90 minuten om de voortgang te bekijken, obstakels op te lossen en het plan bij te sturen.
Toen ging het snel
Na ongeveer twee maanden begonnen collega’s John te herkennen. Ze vroegen rapporten op en lieten zijn team analyses uitvoeren. De intelligence-functie werd genoemd in vergaderingen van het senior management. Toen gebeurde er iets nog belangrijkers: John kreeg de steun van de CEO en werd uitgenodigd op managementvergaderingen om marktontwikkelingen toe te lichten.
Negen maanden later hadden we onze doelstelling bereikt. Het intelligence-team was van het best bewaarde geheim van de organisatie uitgegroeid tot een onmisbare businesspartner.
De les
Goede intelligence is niet genoeg. Als niemand weet dat u bestaat, gebruikt niemand u. En als niemand u gebruikt, ontstaat er nooit een intelligencecultuur. Soms is het probleem niet de kwaliteit van uw intelligence. Het is uw zichtbaarheid.
Klinkt dit herkenbaar? Doet uw intelligence-team waardevol werk terwijl het grotendeels onzichtbaar blijft? Wat we voor John en zijn team deden, kunnen we ook voor u doen.